สัปดาห์ที่ผ่านมาไปเข้า workshop ที่มาเลย์ มีคนจากหลายประเทศมาร่วมใน workshop เดียวกัน

มีตั้งแต่จากประเทศเพื่อบ้าน มาเลย์ อินโด ฟิลิปปินส์ ไปจนถึงทาง ญี่ปุ่น อินเดีย ไกลสุดก็เป็น ดูไบ กับอีก 4 ประเทศในแอฟฟริกาใต้ 

ใน class เรานั่งคู่กับผู้หญิงอีกคนจาก การ์น่า ตลอดวันแรก เราแทบไม่ได้พูดกันเลย... ก็ไม่มีอะไรจะพูดถึงกันนี่นา

มันเหมือนเป็นความใกล้ (เพราะนั่งติดกัน) แต่ก็ห่างเหินอยู่ในที (เพราะไม่รู้จะเริ่มมิตรภาพกันยังไง)

workshop นี้จัดในโรงแรม ที่ในห้องเค้าจะเปิดแอร์ไว้เย็นมากๆ มากๆ แบบที่ว่าหนาวเหมือนตู้เย็นเลย

เราเตรียมพร้อมอยู่แล้วด้วยการพกผ้าคลุมผืนใหญ่มาคลุมตัวกันหนาวด้วย

แต่สาวการ์น่าข้างเรานี่ เตรียมมาแบบเสื้อแขนกุดเลยทีเดียว

 

วันแรกผ่านไปแบบที่ว่าเราก็ยังไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นมิตรภาพเราได้อย่างไรดี... 

มันก็เลยเป็นต่างคนต่างอยู่

 

วันต่อมา... แอร์ยังคงเย็นเหมือนเดิม

เราใส่เสื้อคาร์ดิแกนที่เตรียมมา.. ไม่มีความจำเป็นต้องใช้ผ้าคลุมห่อตัวกันหนาวแล้ว

สาวการ์น่าก็ยังคงใส่เสื้อแขนกุด...

นั่งข้างกันไปอีกวัน... เรานั่งกอดผ้าคลุมผื้นใหญ่นุุ่มๆ สีฟ้าสดใสเราไป

 

และแล้ว... เราก็พึ่งหันไปสังเกตว่า... แม่สาวการ์น่าเราหนาวนะนี่อ่ะ...

(สังเกตยากหน่อยเพราะผิวดำมาก แล้วน่าเรียบๆ ตามแบบชนชาติเค้าที่เราไม่คุ้นเคย)

เราก็ยื่นผ้าคลุมให้เค้า... เค้ารับไปแบบงง ในตอนแรก แล้วก็คลุมมันกอดมันไว้แน่น

... หนาวมากๆ จริงๆ ด้วย

 

สาวการ์น่าไม่ได้พูดอะไรกับเรามาก ไปอีกครึ่งวัน... นั่งหุ่มผ้าคลุมไหล่เราไป

จนครึ่งบ่ายเค้าเริ่มคุยกับเรา เพื่อนเค้าก็ค่อยๆ พูด กึ่งพูดเล่นกับเรา

มิตรภาพเราก่อตัวขึ้นแล้ว....

 

ตลอด 4 วันของ workshop... จากความห่างเหิน แบบไม่อยากรับรู้ว่ามีอีกคนที่ไม่รู้จัก และไม่คุ้นเคยอยู่ข้างๆ

กลายเป็นมิตรภาพ... ที่ถึงแม้ว่าจะไม่หวือหวา แบบว่าเพื่อนรัก แต่ก็เป็นไมตรี

ที่รู้ว่าคนที่นั่งข้างๆ เป็นอีกคนที่เรารู้ว่าเค้ามีตัวตน อยู่บนโลก และเป็นคนน่ารักเหมือนๆ เรา

วันสุดท้ายของ workshop ที่ต้องร่ำลา เราจากกันด้วยการกอดลา... สาวการ์น่าย้ำให้ติดต่อกันต่อไปนะ

 

เพียงแค่ความเอื้ออาทรเล็กๆ น้อยๆ...

มองดู และใส่ใจเล็กๆ กับคนรอบข้าง...

เราก็จะได้รับมิตรภาพ และความรู้สึกที่ดีเยี่ยมเลยทีเดียว

 

 

Comment

Comment:

Tweet

sad smile confused smile Hot!

#1 By ปิยะ99 on 2010-08-15 09:28